เฮ่อ บ้ามาหลายวันแล้วฉํนก้นึกว่าตัวเองประสาทกินซะแล้ว คิดบ้ายิ้มหัวเราะร้องไห้บ้าบออยู่หลายวัน คุมอารมณ์ไม่ได้ แง่วๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เซ็งสุดขีด....นอนก็ไม่หลับ หลอนๆเอาเข้าไปกูเข้าขั้นเลย เง้อ

ทำพ่อแม่ปวดหัวไปหลายวัน เหอๆ ทำตัวเป็นเด็ก เอาแต่ใจ..เง่อ

สุดท้ายก็ไม่หาหมอก็ปรากฏว่ามันคืออาการสติแตก เนื่องจากการไปแปลบนเวทีห่วย โอ๊ยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

และโรคเครียด วิตกังกลสุดขีด คาดหวังสูง โอยตูจะบ้าตาย

ก็นึกอยู่ตัวเองหลังจะแปลห่วยแล้วก็ไปทำงา นหนังสือก็เพี้ยน เครื่องรวน

ที่แน่ๆฉันเก็บกดมานานแล้ว พอบ้าแล้วมันเลยระเบิด ควบคุมไม่ได้

ก็นะได้ยามากินหกอาทิตย์

โอ๊ยเดี๋ยวอาจารย์ก็จะสั่งงานแล้วอะ แม่งงงง.......

แรงบ้าสูงจริงๆ...

Comment

Comment:

Tweet

ยู้ฮู น้องยู้จ๋าเป็นไงบ้างจ๊ะ..

แวะมาบอกว่า พี่เขียนเรื่องน้องน้ำเสร็จแล้วน่ะค่ะ ชีวิตคนเรามีอะไรๆไม่เหมือนกันสักนิดเลยค่ะ

น้องยู้อาจจะประมาณว่า..เฮ่อถ้าฉันไม่พลาดนะ งานออกมาต้องเยี่ยมเลย หรือทำไมเราทำงานออกมาไม่ค่อยดีเลยน้อ..

เลิกคิดได้แล้วนะคะ เพราะคนอื่นที่หนักหนาสาหัสกว่าเรามีอีกเพียบอ่ะ

พี่เคยคิดว่า..ชีวิตนี้อยากได้ลูกอีกคนแต่ก็จนปัญญาจริงๆ มีแค่หน่อเดียว ถ้าคิดมุมกลับเอ่อแหนะ ได้คนเดียวก็ดีถมไป ดีกว่าไม่ได้เลย อีกเยอะค่ะ คนเราไม่มีสิ้นสุดในความต้องการ ที่มีอยู่ก็บอกว่าไม่ดี พี่เป็นบ่อย (ยกเว้นสามีนะ เดี๋ยวโดนเตะก้านคออ่ะ ล้อเล่น)..

เป็นกำลังใจเสมอนะคะ ยิ้มสู้ค่ะ
สวัสดีค่ะน้องยู้+อาเฮียบี

เคยอ่านแต่ เล่มแรกค่ะ "คิดใหญ่ไม่คิดเล็ก"(เล่มหนาพอควร)..ดีมากๆ อ่านแล้วคิดอะไรได้เยอะ แต่อีกสองเล่มหลัง คงต้องไปหามาอ่านบ้าง ขอบคุณนะคะคุณเฮียบี

ฮัลโหลน้องยู้เป็นไงบ้างอ่ะ ยังเป็นห่วงอยู่นะคะ อ่ะๆเดี๋ยวพรุ่งนี้พี่จะเขียนเรื่องชีวิตจริงของน้องน้ำให้ฟังนะคะ เป็นเด็กสาวที่นิยายเรียกพี่ได้เลยน่ะค่ะ..

ได้เวลาจับตะหลิวแล้วค่ะ ไปก่อนนะ
^
^
^
มองตามมุมนิดนึงนะครับ น้องยู้อายุยังน้อย แถมยังไม่เคยรับผิดชอบตัวเอง อีกหน่อยต้องหาเงินจ่ายค่าน้ำค่าไฟและอีกสารพัดค่าเอง...อาจเบื่อหน่ายทางโลกอย่างรวดเร็วหนีไปบวชชีได้ หุหุ

หนังสือธรรมะก็ดี แต่ผมแนะนำหนังสือที่เกี่ยวกับจิตวิทยาในการสร้างความเชื่อมั่นในตัวเองเพิ่มละกัน เท่าที่นึกออกตอนนี้ก็

- คิดใหญ่ไม่คิดเล็ก
- อยากยิ่งใหญ่ต้องใจหิน
- ชัยชนะของคนไม่เอาถ่าน
ฯลฯ

สู้กันต่อปายยยย

#4 By Here Be.๛๛๛๛ (124.120.150.23) on 2007-05-10 18:44

สวัสดีค่ะ เพื่อนๆ+น้องยู้+คุณเฮียบี

หลังจากอ่านแล้วสงสารน้องยู้จังค่ะ เพราะอายุยังน้อย แถมยังไม่ค่อยปล่อยวาง(เอามาคิดจนกลุ้มใจ)

คนเราต้องเข้มแข็ง อดทน แต่ละคนมีปัญหาแตกต่างกันนะคะ..ชีวิตไม่เหมือนกัน..

อย่างที่บอกทางออนเอ็มนะจ๊ะ..
1.คิดซิว่าปัญหาที่ทำให้เรากลุ้มใจคืออะไร
2.แก้ไขได้ใหม ถ้าได้ listออกมาแล้วทำแต่ละข้อไปแล้วหรือยัง
3.ถ้าแก้ไขไม่ได้ ควรปรึกษาคุณพ่อคุณแม่ หรือคนที่เราไว้ใจ(ได้จริงๆ) เพื่อขอความคิดเห็นและคำแนะนำ
4.ช่วยตัวเอง โดยการข่มจิตให้นิ่ง ต้องพยายามตัดปัญหาให้ได้ เช่นปัญหาเรา, ความผิดเราแค่จิ๊ดเดียว แต่เราเอามาคิดซะเป็นคุ้งเป็นแคว แต่ปัญหาของบางคนใหญ่โตมโหฬาร กลับยังยิ้มออก ยังยิ้มได้อยู่..พี่แนะนำให้อ่านหนังสือ 2 เล่มนี้นะคะดีมากมากย อ่านแล้ว ปลงตก ปล่อยวางได้ คิดอะไรออกอีกเยอะเลย

..เข็มทิศชีวิต และเข็มทิศหัวใจ..

ผู้เขียนฐานะดี จบการศึกษาจากต่างประเทศ ประสบปัญหาชีวิตที่แรงมากๆ คือ สามีเสียชีวิต ทิ้งมรดกหนี้ไว้เป็นพันล้าน งานศพแขกที่มามีแต่เจ้าหนี้มาทวงเงิน แต่แล้วคุณอ้อย(ผู้เขียน)ก็ลุกขึ้นมาจัดการทุกอย่างได้ค่ะ..

..สู้ๆนะคะ ปัญหาทุกอย่างแก้ได้เสมอค่ะ..เป็นกำลังใจให้น้องยู้คนเก่งนะคะ..

(เดี๋ยวจะไปเขียนเรื่อง..ปัญหาชีวิต ให้น้องยู้และลูกสาวอ่านดีกว่า..รอก่อนนะคะ
นึกว่าพูดเล่นนะเนี่ย ที่ว่าจะไปหาจิตแพทย์!

Hmm

#2 By Here Be.๛๛๛๛ (210.246.68.13) on 2007-05-08 21:53

ใจเย็นๆนะคะ เครียดมันไม่ดีต่อตัวเองและคนรอบข้างค่ะ
อย่าไปเก็บกดมากๆ ไม่งั้นพอไปนานๆก็จะควบคุมตัวเองไม่อยู่
(เมื่อก่อนเป็นบ่อยน่ะค่ะ) เราต้องใจเย็นๆ
(บางครั้งมันก็เย็นไม่ไหว) เดี๋ยวนี้คนเป็นโรคเครียดกันเยอะ

หายไวๆนะคะ